KENAPA DAP MENOLAK SEKOLAH WAWASAN, TETAPI MENYOKONG UEC?

DAP sering membawa slogan “Malaysian Malaysia” sebagai gagasan untuk membina sebuah negara yang mengutamakan kesaksamaan, integrasi nasional dan identiti bersama sebagai rakyat Malaysia.

Namun apabila melihat rekod pendirian DAP dalam isu pendidikan, timbul satu persoalan yang sukar dijawab.

Mengapa DAP menolak Sekolah Wawasan, tetapi pada masa yang sama begitu kuat memperjuangkan UEC?

Konsep Sekolah Wawasan diperkenalkan oleh kerajaan Tun Dr. Mahathir Mohamad dan diluluskan Kabinet pada 1997. Tujuannya ialah menghimpunkan Sekolah Kebangsaan (SK), Sekolah Jenis Kebangsaan Cina [SJK(C)] dan Sekolah Jenis Kebangsaan Tamil [SJK(T)] dalam satu kompleks.

Setiap sekolah mengekalkan bahasa pengantar, pentadbiran dan identitinya sendiri, tetapi berkongsi kemudahan seperti padang, dewan dan kantin bagi menggalakkan interaksi antara murid pelbagai kaum sejak kecil.

Namun DAP mengambil pendirian yang berbeza.

Pada 23 April 2001, Malaysiakini melaporkan bahawa Lim Kit Siang membidas cadangan kerajaan menambah Sekolah Wawasan dalam Rancangan Malaysia Kelapan (RMK-8), dengan mendakwa kerajaan “masih berdegil” meneruskan konsep tersebut walaupun mendapat bantahan.

Tiga hari kemudian, pada 26 April 2001, beliau menggesa Kabinet membatalkan konsep Sekolah Wawasan di Subang Jaya dan menggantikannya dengan pembinaan sebuah sekolah rendah Cina yang baharu.

“Will MCA Ministers ask the Cabinet next week to cancel the Vision School concept for Subang Jaya…?”

— Lim Kit Siang, 26 April 2001.

Pendirian itu bukan bersifat sementara.

Pada 16 Mac 2002, Lim Kit Siang sekali lagi menggesa kerajaan menggantung semua projek Sekolah Wawasan, sambil dalam kenyataan yang sama menuntut kerajaan mengiktiraf Unified Examination Certificate (UEC) sebagai kelayakan rasmi.

Ini menunjukkan kedua-dua pendirian tersebut bergerak seiring dalam agenda pendidikan yang diperjuangkan DAP.

DAP berhujah bahawa mereka bukan menolak perpaduan, sebaliknya bimbang Sekolah Wawasan menjadi langkah awal menghakis identiti sekolah vernakular, menjejaskan kedudukan Lembaga Pengurus Sekolah, serta membuka ruang kepada penyatuan sekolah pada masa hadapan.

Hujah itu wajar diakui kerana itulah alasan yang dikemukakan oleh DAP.

Namun persoalannya masih belum terjawab.

Sekolah Wawasan tidak menghapuskan SJK(C) atau SJK(T). Bahasa pengantar, pentadbiran dan identiti setiap sekolah kekal. Yang cuba diwujudkan hanyalah ruang perkongsian supaya murid daripada pelbagai kaum dapat membesar, bermain dan berinteraksi dalam persekitaran yang sama.

Sebaliknya, DAP merupakan antara penyokong paling konsisten kepada UEC, iaitu peperiksaan bagi sekolah menengah persendirian Cina yang berada di luar sistem pendidikan kebangsaan.

Malah, dalam Manifesto Pakatan Harapan 2018, gabungan yang dianggotai DAP berjanji mengiktiraf UEC sebagai syarat am kemasukan ke institusi pengajian tinggi awam, tertakluk kepada syarat memperoleh kepujian Bahasa Melayu di SPM.

Di sinilah timbul persoalan tentang konsistensi falsafah.

Jika Malaysian Malaysia benar-benar bertujuan membina Bangsa Malaysia, maka sekolah sepatutnya menjadi ruang awam yang paling penting untuk menyemai identiti bersama. Anak-anak daripada pelbagai kaum belajar menghormati perbezaan bukan hanya melalui buku teks, tetapi melalui kehidupan harian bersama.

Namun apabila kerajaan cuba mewujudkan ruang perkongsian itu melalui Sekolah Wawasan, DAP menolaknya.

Sebaliknya, DAP mempertahankan sistem pendidikan yang kekal berasingan, dan pada masa yang sama memperjuangkan pengiktirafan UEC, iaitu peperiksaan daripada sistem yang berada di luar arus pendidikan kebangsaan.

Tulisan ini bukan berhujah bahawa UEC tidak patut diiktiraf, dan bukan juga mengatakan Sekolah Wawasan ialah dasar yang sempurna.

Persoalannya lebih asas daripada itu.

Jika prinsipnya ialah integrasi nasional, mengapa ruang perkongsian antara murid pelbagai kaum dianggap ancaman?

Jika prinsipnya ialah Malaysian Malaysia, mengapa sistem pendidikan yang berasingan pula lebih kuat dipertahankan?

DAP berhak mempertahankan sekolah vernakular. DAP juga berhak memperjuangkan UEC. Itu hak sebuah parti politik.

Tetapi DAP juga perlu menjelaskan bagaimana pendirian tersebut boleh diselaraskan dengan slogan “Malaysian Malaysia” yang mendakwa mahu membina satu identiti kebangsaan yang melangkaui batas kaum.

Kerana apabila ruang perkongsian ditolak, tetapi ruang pemisahan dipertahankan, rakyat berhak bertanya: di manakah sebenarnya letaknya “Malaysian Malaysia”?

DR. YUSFARIZAL YUSSOFF